Bastığın yerleri "toprak" diyerek geçme, tanı!
Düşün, altında binlerce kefensiz yatanı!
19 Şubat 2009
19 Şubat 1915 - 18 Mart 1915
16 Şubat 2009
16 Şubat 1999
Bu tarih ne biliyor musun? O it'in yakalanis tarihi. O it'in Afrika'nin bir ucundan Turkiye'ye getirilis tarihi. 30bin sehit'in sorumlusunun, eli kanli cani'nin DAHA UCAKTAYKEN YALVARDIGI, NE ISTERSENIZ YAPARIM dedigi tarihin ta kendisi!
Onun bu dunyada aci cektigini gormek, surune surune geberdigini gormek bizlere bu gidisle nasip olmayacak gibi. Ama bizler yilmayacagiz. Sabir cekip bekleyecegiz. Elbet bir gun bu fani dunyadan gocup gittigimizde, diger tarafta senin yakana yapisacagiz. Olen gencecik kardeslerimizin, vatan evlatlarinin, evlat acisini tattirdigin, cigeri kor atesle yanip kavrulan ANALARIN hesabini sana soracagiz! Allah sana kolay ölüm nasip etmesin, baska bir istegim yok!
ALLAHIM,
SEN TUM SEHITLERIMIZIN RUHLARINI SAD,
MEKANLARINI CENNET EYLE...
AMIN.
14 Şubat 2009
8 Şubat 2009
6 Şubat 2009
31 Ocak 2009
Bir iyi bir kötü
* Irmik helvasi, sen ne kadar guzel bir seysin boyle. Tabak tabak yiyebilirim....
* Avusturya, aklin var ise uzun sure karsima cikma. Bagimsizligini kazandigina pisman ederim yoksa, soylemedi deme.
20 Ocak 2009
3 Mart 1903
Mart’ın üçü benim doğum günüm. 1903 de doğdum ben. Mehmet Şamillerin, Hüseyin Bereketlerin, Fetgerilerin, Tayyareci Fehmi Beyler ve arkadaşlarının elinde dünyaya geldim.
Çocukluğumun ilk yılları bir konağın bahçesinde çoğu zaman jimnastik yapmakla, güreş tutmakla geçti. 5 yaşındayken meşrutiyetin ilanına tanık oldum. İki yıl sonra Serencebey’den, Ihlamur Yolu’ndan Akaretler’e taşındık. Sene 1910.
1911’de Şeref Bey elimden tuttu, büyüttü. Futbol oynamayı O öğretti bana. Ne çok sevindirmişti beni bilemezsiniz... O’nunla şereflendim ben.
Balkan Harbi çıktı, felaketler birbirini izledi. Kirasını ödeyemediğimiz için evimizi terk etmek zorunda kaldık.
Şairdim, doktordum, muallimdim... Yaşım henüz 12 idi, Çanakkale’de şehit düştüm.
Şeref Bey’i kaybedince karalar bağladım da yine de kartallar gibi saldırdım...Karakartal oldum.
Ben ilk spor kulübüydüm. İlk olmanın zorluklarını ve sorumluluklarını yaşadım. Ülkemi temsil edip ay-yıldızı göğsümde taşıdım. Tek başına milli takım oldum. Layık olabildiysem ne mutlu bana.
Zorluklarla, yokluklarla geçti yıllarımız ama yılmadım, hep mücadele ettim, sizlerin de katkısı ile birçok ilkleri başardım.
Birçok yeri sizin sayenizde gittim gördüm. Edirne’den Kars’a, Fizan’dan Alamanya’ya kadar beni hiç yalnız bırakmadınız. Daha nicemiz olacak beraber. Yepyeni bir kültürü birlikte yarattık yine birlikte yaşatacağız.
Ben varsam, biz yaşıyoruz demektir; ben varsam ölüm yok, ölüm varsa ben yokum. Belki çok yaralandım, çok saldırıya uğradım ama yıkılmadım işte.
3 Mart benim doğum günüm. 1903’ün Mart’ında doğdum ben. Adım Beşiktaş. Yaşım 106.Yine sizlerle beraber olmak istiyorum. Semtin bir kıyısı bi yanda Anadolu yakası bi yanda, tutun ellerimden. Semt Siyah desin Anadolu Beyaz, birlikte haykıralım boğazın iki yakasından; Siyaaaaah...Beyaaaaz.
O gün benim doğum günüm, hepiniz gelin. Sizi çok seviyorum.
BEŞİKTAŞ


